فرمانده آسمانی نیروی هوایی ارتش، کارها را با جدیتی خاص شخصاً پیگیری می‌کرد چراکه کار را نوعی تفریح می‌دانست.

در پایگاه ، اولین کسی که خودش را به هلی کوپتر رساند ، تیمسار ستاری بود. او در حالی که اشک شوق می‌ریخت ما را محکم در آغوش گرفت و گفت خدا را شکر می‌کنم که شما را دوباره به من بازگرداند

درایت و هوش شهید منصور ستاری زبانزد بود و همراهانی که فرصتی برای درک حضور این شهید والامقام داشتند، از این ویژگی فرمانده فقید نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران، گفتنی‌های زیادی دارند.

فرمانه آسمانی نیروی هوایی، توجه‌اش را به همان اندازه که به مسائل کلان نیروی هوایی متمرکز کرده بود، به وضعیت نیروها هم توجهی ویژه داشت.

راه حل‌هایش برای مسائل گوناگون دلسوزانه بود و راهگشا حتی اگر موجب می‌شد دشواری‌های خودش چندبرابر شود.

فرمانده آسمانی نیروی هوایی ارتش جمهوری یارو همراه رزمنده‌ها بود و رسیدگی به امور آنان را از اولویت‌های خود می‌دانست.

داشتن توانمندی در ساخت تجهیزات به دست متخصصان ایرانی و خودکفایی از باورهای محکم شهید ستاری بود و در این راه از هیچ تلاش و کوششی فروگذار نمی‌کرد.

اصرار فایده نداشت. حرف حاجی یک کلام بود. حرفش دو تا نمی شد. او باید می ماند و مثل هر روز صبح، با مادر می رفت پی دوشیدن گاوها و فخری خانه را آب و جارو و اتاق‌ها را مرتب میکرد.

معلم شهید منصور ستاری از ویژگی برجسته این شهید بزرگوار یعنی قدرشناسی می‌گوید، ویژگی که موجب می‌شد این فرمانده آسمانی نسبت به دوستان و آشنایان قدیمی بسیار حق شناس باشد.

برابری و عدالت، راهی بود که مردان خدا در تکاپوی آن بودند و شهید منصور ستاری فرمانده آسمانی نیروی هوایی نیز در همین راه گام برمی‌داشت.