پروژه متازل مسکونی 515 واحدی تعاونی نهاجا، یکی از طرح‌هایی بود که با پیگیری شهید ستاری و همراهانش به سرانجام رسید.

دغدغه اصلی شهید ستاری، بومی شدن دانش و خودکفایی و توانمند شدن در آموزش بود. با تدوین و تصویب مجموعه هوانوردی در شورای عالی برنامه ریزی وزارت فرهنگ و آموزش عالی و صدور مجوز توسط شورای عالی گزینش وزارت علوم، دانشگاه هوایی کار خود را آغاز کرد.

خودش آستین بالا زد. گچ به دست گرفت و نقطه‌های استقرار سامانه موشکی را نشان کرد. به دیگران هم نکات را گوشزد کرد و ضرورت‌ها و زیر ور بم کار را آموخت. آفتاب پایین نرفته بود که یکی از سایت‌ها مستقر شد و مهیای عملیاتی شدن. لبخند را می‌شد در چشمان منصور مشاهده کرد.

امیر سرلشکر شهید «منصور ستاری» فرمانده نیروی هوایی ارتش در دوران دفاع مقدس، در بحبوحه محدودیت‌ها و حملات دشمن بعثی، طرح‌های ماندگاری را به یادگار گذاشت که حاصلش صیانت از کشور و حفظ تمامیت آسمان کشور بود.

یکی از همرزمان شهید ستاری از روزهایی می‌گوید که این مرد آسمانی در پروژه اوج با حمایت و کمک به شکل گرفتن پروژه‌های نوآورانه و مبتکرانه، زمینه‌ساز ورود نیروی هوایی به عرصه خودکفایی و توانمندی شد.

به لطف خدا، تلاش گروه با نظارت و پیگیری و همراهی شهید ستاری، که در گردآوری اطلاعات و دانش کتاب بسیار کمک کرد، با تلاش شبانه روزی یک ماه و نیمه، 10 جلد از این کتاب به سرانجام رسید.

وقتی شهید ستاری رسید، با افرادی که در روسیه دوره دیده بودند صحبت کرد و مشکلات را برای راه نیفتادن سایت جویا شد. از ما خواست گچ تهیه کنیم. با گچ، نقطه های محل قرارگیری اس 200 را مشخص کرد و کار کلید خورد.

تابستان گرم 1363، با فرارسیدن موسم حج فرصتی دست داد تا «منصور» بار دیگر عبودیت و بندگی خالصانه و شوق دیدار یار را خالصانه طلب کند و این بار با طواف خانه حق، حقیقت بندگی و شوق وصال را دریابد.

ستاری شروع کرد به انگلیسی صحبت کردن. انگار می خواست دشمن صدایش را بشنوند. من بیش از 30 مایل با هواپیماهای عراقی فاصله داشتم، اما ستاری می گفت: الان ده مایل با میگ 23 دشمن فاصله داری، قبل از اینکه به هدف برسند آنها را خواهی زد!

زمین لغزنده بود و هوا تاریک، به زحمت خودمان را به امامزاده رساندیم. جای دور افتاده ای بود. فانوسی که با خودمان آورده بودیم را روشن کردیم، شهید بابایی با صدای حزینش شروع به خواندن دعای کمیل کرد، بغض اردستانی ترکید و صدای ناله‌اش بلند شد.