با عبور از جنگ جهانی دوم، پایان جنگ سرد و آغاز دوران جدید در اقتصاد کشورها، پیشرفت و قدرت معنای تازه‌ای یافت. اگر تا انقلاب صنعتی، صرفا کشورهای صاحب تجهیزات و ادوات نظامی و کارخانه‌های غول آسا می‌توانستند قدرت و توانمندی‌شان را به رخ جهانیان بکشند، اما پس از افول دوران دوقطبی‌ها در جهان، قدرت و برتری مفهوم تازه‌ای یافت.

جنگ‌ها هیچ‌گاه انتخابی عمل نمی‌کنند. خواه جنگ یک کشور علیه دیگری خواه جنگ یک ویروس با سلامت یک جامعه.

منصور، متین و خوش‌برخورد بود اما در نگاه و رفتارش موقر و با اراده عمل می‌کرد. این را یکی از همسنگران دیرین شهید منصور ستاری بیان می‌کند و معتقد است او بر خلاف جایگاه و اختیاری که داشت، هیچ‌گاه از موضع بالا صحبت نمی‌کرد یا بر جایگاهش، چه در کلام یا رفتارش تأکید نداشت.

در حالی‌که فکر می‌کردیم جابه‌جایی‌‌ها در آن شراسط ممکن نیست، شما تأکید داشتید که شدنی است و با راهنمایی و هدایت شما، این ار با وجود شرایط دشوار منطقه، ممکن شد.

اول،آخر. برای بیان تصویری از جایگاه آدم‌ها، پای قراردادها به میان می‌آید. نمره، رتبه، ثروت و ... اعداد و ارقام اما هیچگاه نتوانسته و نمی‌توانند ملاک معیار خوبی برای شگفتی‌ها باشند.

اثرگذاری را در عملکرد در عملکرد یک فرد می‌سنجند و ممکن است در برهه‌هایی از زمان، این کارآمدی دچار افت‌ و خیزهایی‌شود. در مورد منصور ستاری این موضوع اما صدق نمی‌کرد.

تا یک دهه اخیر هم ساختن بسیاری از تجهیزاتی که نه‌چندان پیشرفته بودند، ناممکن می‌نمود و سال‌های اخیر اما ورق برگشته است. دیگر شنیدن ساخت یک سامانه دفاعی یا یک محصول دانش‌بنیان، آن‌هم وقتی پای نام ایران باشد، دور از ذهن نیست.

با پدید آمدن یک بحران جدید، اولویت‌ها تغییر می‌کند. کارهای ضروری‌تر بیش‌ترین حجم تمرکز و زمان را به خود اختصاص می‌دهند. راه برای کارهای حاشیه‌ای و جنبی بسته می‌شود.

مورد استفاده یک ابزار خراب چیست؟ اکثریت قریب به اتفاقمان «هیچ» را به عنوان پاسخ انتخاب می‌کنیم. اما اولین راه‌ همیشه بهترین نیست. تفاوت بهترین‌ها در همین نقطه است. این‌که از مواردی که به کار نمی‌آیند می‌توانند کارآمدی را به ارمغان بیاورند.

از اردیبهشت ماه سال 1373 برای به سرانجام رساندن کارهای ناتمام و روی زمین مانده تأکید بیش‌تری داشتید. انگار می‌دانستید فرصت زمین برای لمس حضورتان اندک است.