غرب در دوران دفاع مقدس با حمایت‌های خود آتش بر آتش حملات دشمن علیه کشورمان می‌افزود اما خلاقیت‌ها و نوآوری فرماندهانی چون شهید ستاری دژی بود مستحکم در برابر هجمه محدودیت‌ها و توان متخاصمان که فزونی می‌یافت.

فرمانده آسمانی نیروی هوایی، از همان آغازین روزهای درخشان حضورش، فراتر از نادیده‌ها و ناپیداها را می‌نگریست و در دوران فعالیت مخلصانه‌اش برگ تازه‌ای از «توانستن» ورق زد و بر دفتر تاریخ به یادگار گذاشت.

وقتی عراق در 31 شهریور1359 با حمله هوایی به اهدافی در ایران، جنگ را آغاز کرد، هرگز تصور نمی کرد تنها چند ساعت بعد پاسخی کوبنده دریافت کند. شهید یاسینی یکی از خلبان های عملیات موسوم به انتقام بود که چون صاعقه ای بر سردشمن فرود آمد.عملیات انتقام تنها چند ساعت پس از حمله دشمن به سرعت طرح ریزی و اجرا شد.

با استقرار رادار بندرامام و رادار بهبهان، دقایق جان‌کاه حبس شدن نفس‌ها در سینه تا گرفتن اطلاعی از هواپیماهیا متجاوز، به ثانیه‌ها کاهش یافت. ابتکاری که از سال 1362 تا پایان جنگ، به عنوان الگویی موفق از گسترده کردن دید پدافندی به حفظ و حراست از آسمان و خاک کشور کمک کرد.

نوآوری در رگ و استخوان او جریان داشت و محدودیت‌های ناممکن را با تلاش خستگی‌ناپذیرش ممکن می‌ساخت به طوری‌که الگویی زبانزد برای دیگر همسنگران تلقی می‌شد.

منصور از روزهایی که با دوچرخه نیم‌بند یا پای پیاده ساعت‌ها در مسیر جاده ولی آباد تا مدرسه در بارش شدید باران به مدرسه می‌رفت، تا روزی‌که نامش را در میان پذیرفته شده‌های کنکور سراسری مشاهده کرد، همواره در پیشبرد یک هدف ثابت قدم بود: آموختن و آموختن.

تجهیزات دفاعی سنگین‌اند و بزرگ ابعاد. به راحتی قابل جابه‌جایی نیستند و یک طرح انتقال می‌تواند روزه‌ها یا هفته‌ها زمان ببرد. پس نیروهای نظامی برای تعمیر تجهیزاتی که غبار خستگی و فرسودگی بر تنشان نشسته بود راهی صعب‌العبور در پیش داشتند. این‌جا بود که تیمسار منصور ستاری، طرح تعمیر در محل استقرار جنگ‌افزارها را پیاده‌سازی کرد.

بزرگ مردی که در مکتب شهادت پرورش یافت ؛ مجاهدی که زهد و تقوایش بسان دریایی خروشان بود و هر لحظه از زندگانیش موج ها در برداشت.

روزهایی که از پشت سر گذاشتیم، دشوار بود و روزهایی که پیش روی داریم سخت‌اند. همه‌گیری بیماری رمق را ربوده است. اما آن‌چه مسلم است، مهربانی،واگیردارتر است و همه مشکلات، بی‌تردید در برابر ایستادگی بزرگ‌قهرمانان این کشور یارای ماندن نداشته‌اند. ماندگارانی که با مجاهدت و از خودگذشتگی، آموزگار مهربانی و مقاومت نسل‌های بعد بوده‌اند، هستند و هواهند بود

نگاهش به نیروی انسانی، ویژه بود و نگاهش به جوان‌ها خاص‌تر. احترامی که برای سرباز و جوان قائل بود، کم از افراد رده بالای نهاجا نداشت و این ویژگی امیر سرلشکر منصور ستاری، درسی بزرگ بود و الگویی آموزنده برای اطرافیان.