نقش شهید ستاری در فریب هوایی دشمن در عملیات والفجر ۸
پروژه «ایمان» در اهواز، یکی از نمونههای نقشآفرینی شهید منصور ستاری و جهاد خودکفایی در جریان عملیات والفجر ۸ بود؛ طرحی که با استفاده از یک سایت ماکت سامانه هاگ و ارسال پالسهای فریبدهنده، برای فریب هواپیماهای عراقی به اجرا درآمد.
در روزهای سرد زمستان ۱۳۶۴، این پروژه توسط سرهنگ کنترل شکاری منصور ستاری، معاون وقت طرح و برنامه نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران، مورد بازدید قرار گرفت و تأیید شد.
پس از آن، دستگاههای «پاور» از تهران به اهواز منتقل شدند و اقدامات تکمیلی برای آمادهسازی سایت ماکت هاگ انجام گرفت.
استقرار شبانه سایت ماکت هاگ
یک روز پس از آغاز عملیات والفجر ۸، به مهندسی رزمی پدافند هوایی ابلاغ شد که سایت ماکت هاگ، مطابق تعریف پروژه، در مسیر جاده ابوشانک به قفاص در آبادان و در محل سایت اصلی تخلیهشده کوثر یک، بهصورت شبانه مستقر شود.
تجهیزات و ماکتهای موشک هاگ در تاریکی شب به سایت کوثر یک منتقل و مستقر شدند.
براساس روایت موجود، همافر فروتن به همراه نیروهای مهندسی رزمی پدافند هوایی اقدامات مربوط به استقرار تجهیزات را انجام دادند و پس از آمادهشدن سایت، ارسال پالسهای فریبدهنده از دستگاههای «پاور» آغاز شد.
حمله به یک هدف غیرواقعی
نزدیک ظهر، هواپیماهای عراقی به منطقه یورش بردند.
خلبانان عراقی که از ماهیت سایت اطلاعی نداشتند، سایت ماکت را بهعنوان هدف شناسایی کردند و آن را مورد بمباران قرار دادند.
به این ترتیب، سایتی که برای جلب توجه و فریب دشمن طراحی و مستقر شده بود، توانست هواپیماهای مهاجم را به سوی یک هدف غیرواقعی هدایت کند.
در ادامه این عملیات، براساس روایت ثبتشده در آرشیو پایگاه اطلاعرسانی شهید ستاری، نیروی هوایی عراق نخستین هواپیمای خود را با موشک هاگ شلیکشده از سایت اصلی هاگ از دست داد.
موفقیت پروژه «ایمان» و عملکرد طرح فریب، موجب شگفتی و خوشحالی نیروهای حاضر در منطقه شد.
فریب؛ بخشی از دفاع هوایی
اهمیت پروژه «ایمان» تنها در ساخت چند ماکت نبود. آنچه در این روایت دیده میشود، ترکیب استتار، فریب، شبیهسازی هدف و بهرهگیری از علائم الکترونیکی برای منحرفکردن توجه دشمن از مواضع واقعی پدافندی است.
در این پروژه، ماکت سامانه هاگ در کنار ارسال پالسهای فریبدهنده بهگونهای به کار گرفته شد که دشمن یک هدف غیرواقعی را بهعنوان سایت عملیاتی تشخیص دهد و بخشی از توان تهاجمی خود را متوجه آن کند.
این تجربه، بخشی از مجموعه ابتکارات پدافندی دوران دفاع مقدس است که شهید منصور ستاری در طراحی، بررسی یا اجرای آنها نقش داشت و بعدها نیز نگاه مبتنی بر ابتکار، خودکفایی و یافتن راهحل متناسب با محدودیتهای موجود به یکی از ویژگیهای دوران فعالیت و فرماندهی او تبدیل شد.