آدم ها را بر اساس نوع نگاه و آمالی که دنبال می کنند می توان شناخت. شهید ستاری نیز بر اساس علایق و تلاشی که داشت برای دوستان و همرزمان به یک الگو و نمونه بارز آدم موفق تبدیل شده بود.

خرید لباس نو از زیباترین خاطرات همه بچه های ایرانی است و هیچ بچه ای حاضر نیست این تجربه شیرین را با چیز دیگری عوض کند، اما آدم های بزرگی که نامشان در کشور جاودانه است از روزهای کودکی هم با دیگران فرق داشتند و نگاهشان به دنیا بزرگ و عاقلانه بوده است.

شهید یاسینی جانباز 55 درصد از ناحیه کمر بود، اما هیچ گاه آن درد و مسئولیت های فراوانی که داشت؛ مانع از پروازهای جنگی وی نمی شد. به قدری متواضع بود که حتی برادرش خبر از جانبازی او نداشت. شهید یاسینی جانبازی گمنام بود.

شهید ستاری بر طرح‌هایی که موجب می‌شد نیازی از کشور تأمین یا گامی به سوی پیشرفت برداشته شود تاکید داشت و برای تحقق این دست طرح‌ها و کارهای نوآورانه، از هیچ تلاش و حمایتی فروگذار نمی‌کرد.

شهید ستاری عاشق پرواز و آسمان بود و در نهایت هم در اوج دلدادگی در آخرین پروازش رهسپار دیار باقی و آسمان شد.

شهید ستاری تنها یک فرمانده نبود، الگویی بود برای باور به توانستن و برای پیشرفت و بهتر شدن، از هیچ‌کاری دریغ نمی‌کرد.

فرمانده نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران از همان روزهای آغاز فعالیتش در نیروی هوایی درخشان بود چنان‌که دستی بر آتش قلم داشت و علاوه نوشتن مجلات مختلف، مهارت بالا در از کارهای فنی و تخصصی، از همان آغاز راه، در مسیر اعتلا و ارزشمندتر شدن قرار داشت.

توانمندی شهید ستاری در سه عرصه دانش تخصصی، عملیاتی و فرماندهی خصوصیت بارزی بود که کم‌تر فرمانده‌ای از آن برخوردار بود و در کنار آن با نگاه خالصانه‌ای که داشت، بر قلب‌ها مدیریت می‌کرد.

« اگر امروز به نوارهای ضبط شده بیسیم جبهه ها در دوران دفاع مقدس گوش کنید می بینید تا عملیات شروع می شود، فرمانده گردانها از خط مقدم می گویند ستاری کجاست؟»

ما خواهیم رفت. و می‌خواهیم انسان‌هایی شایسته به عنوان فرزندان و عزیزان ما جای ما را بگیرند.