بعضی انسان‌ها فرزند زمانه خود هستند و بعضی دیگر، سازنده زمانه‌های بعد

شهید منصور ستاری از آن دسته انسان‌هایی بود که سال‌ها پیش از آنکه بسیاری از مفاهیم امروز به دغدغه اصلی کشور تبدیل شوند، اهمیت آن‌ها را درک کرده بود. او می‌دانست که اقتدار یک ملت صرفاً در تجهیزات و امکانات خلاصه نمی‌شود؛ بلکه در اندیشه، دانش، آموزش و توانایی حل مسئله ریشه دارد

امروز که جهان با سرعتی بی‌سابقه در حال تغییر است و معادلات قدرت هر روز شکل تازه‌ای به خود می‌گیرد، مرور زندگی و تفکر شهید ستاری بیش از آنکه یادآوری یک خاطره تاریخی باشد، بازخوانی یک مکتب مدیریتی و راهبردی است

او در شرایطی مسئولیت پذیرفت که محدودیت‌ها فراوان بود. بسیاری از راه‌ها بسته به نظر می‌رسید و امکانات موجود پاسخگوی نیازهای آینده نبود. اما شهید ستاری به جای تمرکز بر محدودیت‌ها، به ظرفیت‌ها نگاه کرد. او باور داشت بزرگ‌ترین سرمایه کشور نه تجهیزات، بلکه انسان‌های توانمند و خلاق هستند

همین نگاه بود که موجب شد توجه ویژه‌ای به آموزش، پژوهش، خودکفایی و پرورش نیروهای متخصص داشته باشد. او می‌دانست که توسعه پایدار از دل مراکز علمی، کارگاه‌های فنی، اتاق‌های فکر و تلاش جوانانی شکل می‌گیرد که به توانایی‌های خود ایمان دارند

سال‌ها از شهادت او می‌گذرد، اما بسیاری از پرسش‌هایی که امروز با آن‌ها روبه‌رو هستیم، همان پرسش‌هایی هستند که شهید ستاری برای پاسخ به آن‌ها تلاش می‌کرد؛ چگونه می‌توان مستقل بود؟ چگونه می‌توان در شرایط پیچیده تصمیم درست گرفت؟ چگونه می‌توان آینده را ساخت، نه اینکه صرفاً در انتظار آن نشست؟

پاسخ او روشن بود ؛ با دانش ، با کار ، با خودباوری و با نگاه بلندمدت ...

شاید راز ماندگاری نام شهید منصور ستاری نیز در همین باشد. او تنها یک فرمانده موفق نبود؛ او معلم نسلی بود که آموخت می‌توان فراتر از محدودیت‌ها اندیشید و فراتر از شرایط موجود عمل کرد

امروز، بیش از هر زمان دیگری، جامعه ما به چنین نگاهی نیاز دارد. نگاهی که به جای نگرانی از آینده ، برای ساختن آن برنامه دارد. نگاهی که به جای تکیه بر داشته‌های امروز ، به خلق توانمندی‌های فردا می‌اندیشد

شهید منصور ستاری از میان ما رفت، اما اندیشه‌ای که بنیان گذاشت همچنان زنده است؛ اندیشه‌ای که می‌گوید آینده متعلق به کسانی است که برای آن آماده می‌شوند