آرشیو خبرزندگینامه کد مطلب: 224     
شهید منصور ستاری

روز وصال

پایگاه اطلاع رسانی ارتش جمهوری اسلامی ایران
.
۱۳۹۳ چهارشنبه ۱۰ دي ساعت 12:03

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

پنج‌شنبه 15 دیماه جلسه شورای فرماندهان پدافند هوایی به مدت سه روز در کیش برگزار شده بود ، تیمسار ستاری قرار بود برای

مراسم اختتامیه سخنرانی کند . ساعت 9 صبح به تیمسار یمینی ، اطلاع داده شد که هواپیمای تیمسار ستاری تا ده دقیقه دیگر در باند

فرود می‌آید . او به اتفاق سایر فرماندهان جلسه را تعطیل کردند و به استقبال تیمسار رفتند .




هواپیمای تیمسار در باند نشست و او به همراه معاونتهای خود از آن پایین آمد و به سمت سالن برگزاری جلسه به راه افتاد .

تیمسار در جلسه دو ساعت سخنرانی کرد و چنان حرف می‌زد که همه از حالت حرف زدنش متعجب شده بودند . نکاتی را در بارة آینده

نیرو به فرماندهان متذکر شد ، که انگار وصیت نامه می‌خواند . تیمسار و همراهان او پس از صرف ناهار به مقصد اصفهان پرواز کردند .

هواپیمای « جت استار » غرش کنان در آسمان پایگاه اصفهان ظاهر شد و اندکی بعد روی باند ایستاد و تیمسار و همراهانش از پلکان

هواپیما پایین آمدند . فرمانده پایگاه به استقبال آمده بود . احترام نظامی گذاشت و با عرض خیر مقدم ، اعلام کرد که پایگاه برای

بازدید تیمسار فرماندهی آماده است . تیمسار از همان جا بازدید را آغاز کرد . ابتدا به گردان نگهداری رفت و مرحله کار « اورهال »

کردن یکی از هواپیماها را مشاهده کرد وگفت :

تلاشهایتان دارد به نتیجه می‌رسد .



سپس به انبارهای تدارکاتی رفت . سرهنگ شاه حیدری یک روز قبل از تهران به دستور تیمسار آمده و انبارها را برای بازدید آماده کرده

بود . تیمسار یک به یک قطعات موجود در انبارها را بازدید کرد . این کار سه ساعت به طول انجامید .

بعد از بازدید ، در گوشه یکی از انبارها که برای پذیرایی در نظر گرفته شده بود ، تیمسار و همراهان جمع شدند .

بعد از پذیرایی مختصر دسته جمعی برای ادامه بازدید به انبار قطعات هواپیما رفتند .

تیمسار وقتی قطعات را دید با خوشحالی غیر قابل وصفی گفت :

بحمدالله برای اورهال کردن هواپیماهای موجود کمبود قطعه نداریم .

برق انباربعدی اشکال پیداکرده بود وتیمسار برای اینکه آنجا را نیز بازدید کند باچراغ قوه این­کار را انجام داد . قطعات موجود را به دقت

بررسی­ کرد .



در چهره تیمسار خوشحالی زایدالوصفی دیده می‌شد که برای سایرین جای تعجب بود .

تیمسار رزاقی از میر عشق‌الله پرسید :

شما چه کار کرده‌اید که تیمسار این قدر خوشحال هستند ؟

میر عشق‌الله گفت :

نمی‌دانم ، ولی فکر کنم ایشان خوشحالی‌اش از بازدید خوبی است که داشته‌اند .

ولی کسی نمی‌دانست که خوشحالی او از الهامی است که از شوق وصل به او داده‌اند .

کم‌کم خورشید بساط خودش را از دیوار انبارها برمی‌چید و با رفتنش سوز گزنده‌ای را به جا می‌گذاشت .

تیمسار لحظه‌ای احساس سردی کرد ، زیپ کاپشنش را بالا کشید و نگاهی به خورشید در غروب نشسته انداخت .

 خورشید همانند طشت خونی از پس شاخه‌های استخوانی درختان نمایان بود و کران تا کران آسمان را به رنگ خون در آورده بود . این

آخرین نگاه تیمسار به خورشید روز پانزدهم دیماه بود .

وقت اذان شده بود . گلبانک الله اکبر از گلدسته‌های مساجد به گوش می‌رسید . در گوشه یکی از انبارها تیمسار و همراهانش به نماز

ایستادند و بعد از نماز دوباره بازدید را تا آخرین انبار ادامه دادند .

در پایان تیمسار به میر عشق‌الله گفت :

همه چیز مرتب و به اندازه کافی وجود داشت . ان‌شاء الله در بازدیدهای بعدی برای شام می‌مانیم .

میر عشق‌الله گفت :

چرا امشب نمی‌مانید ؟

تیمسار گفت :

در تهران کار زیادی دارم . به بچه‌های سازندة اتومبیل قول داده‌ام ، امشب به آنها سر بزنم . 

لحن تیمسار طوری بود که دیگر میر عشق‌الله بیشتر از این نتوانست تعارف کند لذا به همراه معاونین خود ، مهمانان را تا باند فرودگاه

بدرقه کرد . سایر مهمانان که همراه تیمسار بودند ، یک به یک بدرقه کنندگان را در آغوش گرفتند و به گرمی از آنها خداحافظی کردند

و در هواپیما نشستند .

خلبان ، هواپیما را برای پرواز آماده کرد...




نظر شما

نام :  
پست الکترونیکی :  
نظر شما :  
کد امنیتی: