آرشیو خبرزندگینامه کد مطلب: 223     
شهید منصور ستاری و یاران

شهید ستاری و یارانش در سفر به منطقه کوشک

پایگاه اطلاع رسانی ارتش جمهوری اسلامی ایران
.
۱۳۹۳ چهارشنبه ۱۰ دي ساعت 11:01

 

 

 

 

 
 

سفر به منطقه کوشک

 میدان ورزش هنر آموزان نیروی هوایی در مسیرش قرار داشت . هر روز صبح زود هنر آموزان به آنجا می‌آمدند و به صورت گروهی ورزش می‌کردند . تیمسار از کنار آنها که می‌گذشت ، غرق تماشا می‌شد .


از ماشین پیاده شد و به کنار میدان ورزش رفت . هنر آموزان با حرکات زیبای « عبور از موانع » چشم هر بیننده‌ای را خیره می‌کردند . تیمسار محو تماشای آنها شد . حتی آمدن تیمسار میرزا و احترام گذاشتن او را متوجه نشد . میرزا سلام کرد . تیمسار سر برگرداند و با لبخند گفت :

کی‌آمدید ؟

میرزا گفت : « همین الان » و سپس کارهایی را که در بارة ورزش و تغذیه هنر آموزان انجام داده بود، به تیمسار گزارش کرد .

صبح زود بود و پرسنل دفتر فرماندهی هنوز به سر کار خود نیامده بودند ، تیمسار نامه‌ها را روی میز سرهنگ شریفی ، گذاشت و نامه دختری را که از او کمک خواسته بود ، جدا کرد و روی آن نوشت :

خانم نیکزاد ، همین امروز این نامه را پی‌گیری و نتیجه را گزارش کند !

با عجله از اتاق خارج شد تا به جاهایی که برای بازدید انتخاب کرده بود ، برود و ساعت 9 صبح برای پرواز خود را به فرودگاه دوشان تپه برساند .

قرار بود ، تیمسار ستاری با تیمسار صادقپور که استاد خلبانش بود ، سفری به منطقه کوشک نصرت قم داشته باشند ، اما صادقپور به رغم اینکه از روز یک‌شنبه برای این پرواز برنامه‌ریزی کرده بود ، ولی به علت مه آلود بودن هوا مایل نبود این پرواز انجام گیرد . برج مراقبت دید خلبان را کمتر از دو کیلومتر گزارش کرده بود . لذا به سرهنگ شریفی ، آجودان فرماندهی زنگ زد و گفت :

به علت دید کم فرودگاه ، فعلاً پرواز مقدور نیست . به تیمسار بگو منتظر بماند تا هوا بهتر شود .

چند دقیقه بعد ، تلفن به صدا در آمد . صادقپور گوشی را برداشت . سرهنگ شریفی با عجله گفت :

تیمسار بدون تماس با ما به فرودگاه دوشان تپه رفته و در « رمپ » منتظر شماست .

صادقپور به تکاپو افتاد که در این وضعیت چگونه از برج مراقبت مهر آباد اجازه پرواز بگیرد . بعد از اندکی فکر کردن با برج مراقبت تماس گرفت و گفت که می‌خواهد جهت تهیه گزارش وضعیت هوا ، پروازی را انجام دهد

برج مراقبت اجازه داد و او بلافاصله به طرف هواپیما دوید و از فرودگاه قلعه مرغی به پرواز درآمد و در دوشان تپه روی باند نشست . هنوز تیمسار نیامده بود . صادقپور حدود 20 دقیقه منتظر ماند تا اینکه تیمسار ستاری به باند آمد و با خنده گفت : همه چیز که رو به راه است ؟

صادقپور گفت :

حالا همی شد ، امروز را منصرف می‌شدید ؟

تیمسار گفت :

می‌شد ، ولی باید همه برنامه‌هایم را به هم می‌ریختم .

 

هر دو خندیدند و در کابین هواپیما نشستند . تیمسار هواپیما را روشن کرد و برای پرواز با برج مراقبت تماس گرفت . برج به علت ترافیک سنگین فرودگاه مهر آباد آنها را حدود 45 دقیقه منتظر نگه داشته بود و اجازه پرواز نمی داد .

صادقپور دوباره با برج تماس گرفت و گفت :

اجازه پرواز بدهید ، ما روی آسمان فرودگاه منتظر می‌مانیم تا مهر‌آباد اجازه خروج بدهد .

برج موافقت کرد.تیمسار هواپیما را روی باند دواند.دسته‌های کلاغ سرتاسر باند را پوشانده بود. تیمسار لحظه­ای­هواپیما رامتوقف کرد.صادقپور گفت :

کلاغ حیوان باهوشی است . سریع می‌گریزد ، شما پرواز کنید .

هواپیما به پرواز در‌آمد و به سمت منطقه کوشک نصرت اوج گرفت .

تیمسار طبق معمول در پرواز از فراز حرم امام (ره) می‌گذشت ، آن روز نیز چرخی زد و از بالا به حرم نگریست و گفت :

صادقپور ! حرم امام را ببین ، یک دنیا عشق و ایمان در آن پایین آرمیده است .

سپس مسیر را به سمت 210 درجه از بالای کهریزک به سمت کوشک تغییر داد ، از کهریزک به بعد ، هوا صاف شده بود و دریاچه نمک از دور پیدا بود . تیمسار گفت :

دیدن دریاچه از بالا خیلی زیبا است ! برویم ببینیم ، آب آن در چه وضعی است . صادقپور هیچ می‌دانی که این دریاچه از هر گونه آلودگی و ناپاکی به دور است . این همه زلالی آب ، این همه سپیدی نشان دهندة قداست این خاک است . در یک حاشیه‌اش حضرت معصومه (سلام الله علیها) و در حاشیه دیگرش مردی از سلاله پاکشان آرمیده است .

تیمسار بعد از اندکی گشت زدن بر فراز دریاچه به کوشک آمد و هواپیما را روی باند نشاند و بازدید را شروع کرد .


بازدید از کوشک تا ظهر طول کشید . تیمسار و صادقپور بعد از خواندن نماز و صرف نهار به تهران پرواز کردند
در تهران ، پرسنل فرودگاه قلعه مرغی منتظر تیمسار بودند . تیمسار هواپیما را فرود آورد . او در نظر داشت که از دانشکده پرواز و موزه نیروی هوایی بازدید کند . از فرمانده پرسید :

همه آماده‌اند ؟

او پاسخ مثبت داد . تیمسار متوجه شد پرسنل به علت اینکه منتظر آمدنش بوده‌اند تا آن ساعت ناهار نخورده‌اند ، لذا از فرمانده پرسید :

بچه‌ها ناهار خورده‌اند ؟

فرمانده گفت :

قربان مشکلی نیست . بعد از بازدید می‌خورند .

تیمسار گفت :

به بچه‌ها بگو همه بروند ناهار . من این جا هستم بعد از ناهار بازدید می‌کنیم .

بازدید ساعت چهار بعدازظهر به پایان رسید . صادقپور برای رفتن اجازه خواست . تیمسار گفت :

-
بیا با هم سری به دانشگاه هوایی بزنیم . دلم نمی‌خواهد حادثة چندی پیش دوباره تکرار شود . باید همه چیز را خوب کنترل کرد .

انفجار دیگ بخار را می‌گویید ؟

بله مگر یادت رفته . تعدادی کشته و زخمی هم داشتیم . بازدید ما حواسشان را بیشتر جمع می‌کند .

تا ساعت شش عصر ، مشغول بررسی مشکلات آنجا بود . در این موقع تیمسار به صادقپور گفت :

-
وقتت را زیاد گرفتم. برو به کارهات برس !

ساعت هفت ، هوا تاریک شده بود ، تیمسار از دانشگاه به سمت ستاد نیرو حرکت کرد . در جلو آمادگاه « موتور جت » سرهنگ شمالی را دید که با شخصی در حال صحبت کردن است .

صدایش زد و گفت :

شمالی ! آنجا چه کار می‌کنی ؟

شمالی گفت :

با حاجی داریم صحبت می‌کنیم . الان می‌روم سر کارم .

تیمسار خیلی جدی گفت :

بعد از این دیگه ، نه دوستت دارم و نه پیشت می‌آیم .

سرهنگ شمالی با تیمسار خیلی دوست بود . از هیچ گونه تلاشی به خاطر تیمسار دریغ نداشت . لذا از شنیدن این حرف متعجب شده بود ، جلوتر رفت و گفت :

تیمسار! متوجه نشدم ، چی فرمودید ؟

تیمسار ستاری از پنجره اتومبیل دست به گردن شمالی انداخت و او را به طرف خود کشید و صورتش را بوسید و گفت :

مزاح بود جدی نگیر می‌دانی خیلی دوستت دارم . کاش وقتی بود برای یک فنجان چای . فردا حتماً هستم تا ببینم کار را به کجا رساندید .


سرهنگ شمالی مسئولیت آمادگاه موتور جت را به عهده داشت . تیمسار صبح روز چهارشنبه ، سری به شمالی زد و سپس برای سرکشی به قسمتهای دیگر رفت . عصر ، دوباره برگشت و شمالی را با خود برای بازدید از ساخت اتومبیل برد و گفت :

به آقام ( مقام معظم رهبری ) قول داده‌ام ماشین را تا 19 بهمن آماده کنم . ولی هنوز خیلی از کارهایش باقی مانده .

شمالی گفت :

پس حالا چه کار می‌خواهید بکنید ؟

تیمسار پاسخ داد :

-
باید شبانه روز کار شود .

به شعبه رسیده بودند . تیمسار از ماشین بازدید کرد . اندکی در طراحی یکی از قسمتهای اتومبیل ایراد دیده می‌شد . به سرهنگ نصرالله پناهی ، مسئول ساخت آن ، گوشزد کرد و گفت :

این ایراد را برطرف کنید . فردا به کیش می‌روم و عصر که برگشتم مستقیماً به این جا می‌آیم ، ببینم چه کرده‌اید .

ساعت 11 شب ، تیمسار از همه خداحافظی کرد و به منزل رفت .




نظر شما

نام :  
پست الکترونیکی :  
نظر شما :  
کد امنیتی: